Δεν μπορείς να νικήσεις τον ίδιο σου τον εαυτό.
Δεν μπορείς να πολεμήσεις τους εχθρούς που 'χεις μέσα σου.
Μπορείς να τους αγκαλιάσεις, να τους γνωρίσεις, να τους αγαπήσεις.
Να μάθεις να ζεις με αυτούς και να δέχεσαι τα λάθη τους.
Όχι με βία, αλλά με αγάπη, μόνο έτσι θα καταφέρεις κάποτε να τους εξοντώσεις.
Αγάπησε τη σκοτεινή σου πλευρά, μετράει πιο πολύ από το να αγαπάς το "στιλιζαρισμένο" εγώ σου...

Τρίτη, 3 Νοεμβρίου 2009

Παραδίνομαι...


Τρύπωσες στη χαραμάδα του μυαλού μου και ανέτρεψες όλα τα δεδομένα του... Εξαρτημένη και αδύναμη αισθάνομαι... Απελπισμένη σου ζητώ..
..να με κάψεις στη φωτιά σου.. να με λιώσεις στη λάβα σου.. να με σκορπίσεις στον αέρα σου.. να με θάψεις στη γη σου.. να με πνίξεις στον ωκεανό σου.. να με ενώσεις με το είναι σου.. να με αγγίξεις.. να με σφίξεις.. να με γδάρεις.. κι ας πονέσω.. να με συνεπάρεις.. να με απογειώσεις.. να με τρελάνεις.. αφήνομαι... να με κάνεις να παραδοθώ.. να παραληρώ.. Παραδίνομαι...
Πόθησε με.. ταξίδεψε με.. ελευθέρωσε με.. τελείωσε με.. Παραδίνομαι...
Για μια στιγμή.. για μια νύχτα.. για μια ζωή...
Παραδίνομαι, μ' ακούς;...
Παραδίνομαι...



(Έμπνευση η φράση του issallou σ' ένα σχόλιο που μου έκανε: "
και η μουσική να περνάει ξώφαλτσα από την χαραμάδα του μυαλού μου και να χάνομαι..."
Ευχαριστώ...)

Δεν υπάρχουν σχόλια: