Δεν μπορείς να νικήσεις τον ίδιο σου τον εαυτό.
Δεν μπορείς να πολεμήσεις τους εχθρούς που 'χεις μέσα σου.
Μπορείς να τους αγκαλιάσεις, να τους γνωρίσεις, να τους αγαπήσεις.
Να μάθεις να ζεις με αυτούς και να δέχεσαι τα λάθη τους.
Όχι με βία, αλλά με αγάπη, μόνο έτσι θα καταφέρεις κάποτε να τους εξοντώσεις.
Αγάπησε τη σκοτεινή σου πλευρά, μετράει πιο πολύ από το να αγαπάς το "στιλιζαρισμένο" εγώ σου...

Τετάρτη, 14 Σεπτεμβρίου 2011

Δρόμος και κόσμος...

Κι αν χάσεις το δρόμο σου μέσα στο σκοτάδι, ψάξε το χέρι μου να βρεις τον εαυτό σου. Τυφλός οδηγός της ψυχής η δύναμη και της καρδιάς η θέληση, σε βγάζει πιο πέρα από τ' απίστευτο και πιο μακριά από τ' όμορφο. Άνοιξε τα μάτια του είναι σου κι ακολούθησε με το βλέμμα της ζωής το ταξίδι. Αφέσου στην αύρα του ονείρου και χάσε τον εαυτό σου στην άβυσσο της επιθυμίας σου.
Ο δρόμος του "πουθενά" είναι τόσο ίδιος με τον δρόμο του "κάπου" μερικές φορές, μόνο που μυρίζει μοναξιά.
Κι είναι αβάσταχτη η μοναξιά , όταν στέκεις στη μέση του πλήθους...

2 σχόλια:

Ginny είπε...

Μπορεί να περιτριγυρίζεσαι από μύρια κόσμο να αισθάνεσαι πιο μόνη από ποτέ. Το κάνει αυτό το πλήθος...
Προχώρα κι ας μην πηγαίνεις κάπου!

Y.Γ. Να σκεφτείς το ενδεχόμενο να ασχοληθείς σοβαρά με την ποίηση!;)

Unidentified είπε...

Και αυτή είναι και η χειρότερη μοναξιά..η μοναξιά στο πλήθος...

Υ.Γ.:Σ'έυχαριστώ πολύ για τα λόγια σου Ginny μου!