Δεν μπορείς να νικήσεις τον ίδιο σου τον εαυτό.
Δεν μπορείς να πολεμήσεις τους εχθρούς που 'χεις μέσα σου.
Μπορείς να τους αγκαλιάσεις, να τους γνωρίσεις, να τους αγαπήσεις.
Να μάθεις να ζεις με αυτούς και να δέχεσαι τα λάθη τους.
Όχι με βία, αλλά με αγάπη, μόνο έτσι θα καταφέρεις κάποτε να τους εξοντώσεις.
Αγάπησε τη σκοτεινή σου πλευρά, μετράει πιο πολύ από το να αγαπάς το "στιλιζαρισμένο" εγώ σου...

Σάββατο, 28 Μαΐου 2011

Σημαδεύοντας το όνειρο..

Σημάδεψα με βία το όνειρο μου
κι απόκτησε άξαφνα μαύρο λεκέ
σε σχήμα χτυπημένου χελιδονιού.
Ντράπηκα τόσο που κρύφτηκα μεμιάς
σε δάσος ανέξοδης λησμονιάς
και προσποιητής αγαλλίασης.
Ο ορίζοντας έχασε το χρώμα του
κι όλες οι στιγμές μου
αποτυπώθηκαν σε φόντο γκρίζο.
Σώπασαν οι μουσικές του κόσμου
και στα πρόσωπα γύρω
παρουσιάζονταν άναρθρες κραυγές.
Ανόητα φέρθηκα, επιπόλαια
αν και το γνώριζα από πριν,
εδώ και καιρό μου το είχαν μάθει.
Πρέπει να προσέχεις πολύ
πώς φέρεσαι στο όνειρο σου
για να μη χαθείς μέσα στη στάχτη του.
Γιατί θα χαθείς..
και ο δρόμος της επιστροφής δεν είναι εύκολος...

Δεν υπάρχουν σχόλια: