Δεν μπορείς να νικήσεις τον ίδιο σου τον εαυτό.
Δεν μπορείς να πολεμήσεις τους εχθρούς που 'χεις μέσα σου.
Μπορείς να τους αγκαλιάσεις, να τους γνωρίσεις, να τους αγαπήσεις.
Να μάθεις να ζεις με αυτούς και να δέχεσαι τα λάθη τους.
Όχι με βία, αλλά με αγάπη, μόνο έτσι θα καταφέρεις κάποτε να τους εξοντώσεις.
Αγάπησε τη σκοτεινή σου πλευρά, μετράει πιο πολύ από το να αγαπάς το "στιλιζαρισμένο" εγώ σου...

Σάββατο, 28 Μαΐου 2011

Κρυφή ελπίδα...

Με τα μάτια ορθάνοιχτα
κι όμως νιώθεις τυφλός.
Με τα αυτιά τεντωμένα
κι όμως θαρρείς πως τίποτα δεν ακούγεται.
Με το στόμα να πάλλεται
μα νομίζεις πως τίποτα δεν λες πάλι.
Με τα χέρια απλωμένα
μα αισθάνεσαι πως δεν μπορείς να αγγίξεις τίποτα.
Με την ψυχή ελεύθερη
μα εσύ σε βλέπεις σε κλουβί κλειδωμένο.
Με την καρδιά θερμό οικοδεσπότη
κι όμως νιώθεις μόνος.
Για άλλη μια φορά τόσο μόνος...
Φύλα το δάκρυ σου..
Θα ξημερώσει καινούρια μέρα...

Δεν υπάρχουν σχόλια: