.....................................................

Αιχμάλωτη στο πουθενά και φυλακισμένη από την ίδια μου τη σκέψη...
Να ουρλιάξω θέλω.. μπας και αποφασίσει ο εαυτός μου να μου δώσει κάποια ικανοποιητική απάντηση...
Τι μου φταίει βέβαια κι αυτός;.. Εγώ δεν μπορώ να βρω την άκρη πουθενά...
Αν βοηθούσαν λίγο και οι άνθρωποι που υποτίθεται πως είναι δίπλα σου ότι κι αν γίνει.. ίσως να υπήρχε κάποια διέξοδος...
Ένας από αυτούς τους ανθρώπους μου είπε το γνωστό... "Ο καθένας κοιτάει την πάρτη του"... Ελπίζω να είχε στο νου του πως ισχύει και για τον ίδιο κάτι τέτοιο...
Ασυνάρτητα ίσως τα λόγια μου, όμως σήμερα αδυνατώ να βάλω τις σκέψεις μου σε τάξη... Με εμποδίζει ο θυμός, η απόγνωση, η απογοήτευση.. όλα όσα καιρό νιώθω και κατά περιόδους έρχονται στην επιφάνεια να μου θυμίσουν πως δεν έχω βρει ησυχία ακόμη... Γιατί το να την βρω δεν εξαρτάται μόνο από μένα δυστυχώς... Πρέπει να μου το επιτρέψουν και οι άλλοι...
Όταν εκείνοι που θα έπρεπε θεωρητικά να αποτελούν στήριγμα σου, είναι εκείνοι που δεν σε αφήνουν να αναπνεύσεις, ποιος σου μένει αλήθεια για να στηριχτείς;...
Πολύ μαύρα όλα αυτά, το ξέρω...
Οι αντοχές μου όμως συρρικνώνονται συνεχώς και κανείς δεν φαίνεται να το καταλαβαίνει...
"Ο καθένας κοιτάει την πάρτη του"... Ας μου το μάθει και μένα κάποιος αυτό... Θα του είμαι ευγνώμων...

Παράξενη νύχτα...

Κάπως έτσι κι αυτό το βράδυ ξεχάστηκε στις θύμισες...
Άφησε το φως του φεγγαριού, που γλιστρούσε μέσα από την ανοιχτή κουρτίνα, να την παρασύρει σε σκέψεις, σε εικόνες περασμένες, σε στιγμές μακρινές, σε λόγια θαμμένα στο χθες. Επέτρεψε στη νοσταλγία να πλυμμηρίσει όλο της το σώμα και στην αναπόληση να γίνει βίωμα μέχρι τα μύχια της ψυχής της. Πόσος καιρός είχε περάσει;
Οι αναμνήσεις πονούσαν λιγότερο όσο κυλούσε ο χρόνος. Από ανυπόφορες έγιναν υποφερτές και σιγά σιγά εύκολα βιώσιμες. Ο χρόνος, τελικά, είναι όντως ο καλύτερος γιατρός. Ήξερε πως η κατάσταση ήταν πολύ καλύτερη πια και πως κάποια στιγμή κάθε ίχνος θλίψης θα χανόταν από το ταξίδι στο παρελθόν. Ήταν όμως ένα ταξίδι που δεν μπορούσε ακόμη να αποχωριστεί. Τη συντρόφευε καλά αυτές τις νύχτες. Τις έδειχνε πόσο αγάπησε και πόσο αγαπήθηκε, πόσο πλήγωσε και πόσο πληγώθηκε, πόσα έδωσε και πόσα πήρε... Κι αφού το τέλος δεν τη βασάνιζε πια τόσο πολύ, μπορούσε να εκτιμήσει.. τα μικρά, τα μεγάλα, τα ουσιαστικά, τα ασήμαντα.. όλα... Όλα μπορούσε να τα δει πια, τώρα που δεν τη τύφλωνε ο πόνος...
Μόνο μια γλυκόπικρη θύμιση είχε μείνει.. να της αποδεικνύει πόσο τυχερή ήταν που τα έζησε όλα αυτά... Να της αποδεικνύει το πόσο ζωντανή είναι η καρδιά και η ψυχή της, γιατί ένιωσε συναισθήματα αληθινά, βαθιά, σπουδαία... Να της φωτίζει το δρόμο μπροστά, γιατί τίποτα δεν τελείωσε ακόμα...
Η καρδιά, η ψυχή και το μυαλό, μαζεύουν τα κομμάτια τους, φοράνε το πιο αισιόδοξο χαμόγελο τους, ίσως και λίγο νοσταλγικό που και που, και προχωράνε μπροστά.. Έτοιμοι πλέον να αναζητήσουν μία νέα δυνατή συγκίνηση... Έναν έρωτα φρέσκο και ζωντανό... Έναν καινούριο δρόμο...

Εξομολόγηση...

Σ' αγαπώ από τη μέρα που γεννήθηκα...
Από τότε σε κρατώ σα φυλαχτό στα όνειρα μου...
Σε φιλώ όπως η μάνα το παιδί...
Σα νερό σε ζητώ για να σβήσεις τη φωτιά μου...
Σε αγγίζω σαν ευάλωτο σπουργίτι...
Σε κοιτώ σαν μαγική ιχνογραφία...
Σε λατρεύω σαν Θεό αληθινό...
Κάθε σου ανάσα στην πιο τρελή μου φαντασία...



Μ' αγαπάς και ονειρεύομαι...
και χάνομαι...
και αφήνομαι...
δραπετεύω και πετώ...
αποδεσμεύομαι και ταξιδεύω...
αισθάνομαι και ελευθερώνομαι...



Παίρνω ανάσα απ' τη πνοή σου...
παίρνω δροσιά από την αύρα σου...
από το θάρρος σου παίρνω δύναμη...
παίρνω ζωή απ' την ύπαρξη σου...



Ότι έχω είναι δικό σου...
ότι έζησα ανάμνηση σου...
ότι πίστεψα κτήμα σου...
ότι ένιωσα πόνος σου...
ότι ονειρεύτηκα παράδεισος σου...


Ότι είμαι στο χαρίζω...
Ότι ήμουν στο χρωστάω...
Ότι αγαπώ στο αφιερώνω...
Ότι ποθώ στο θυσιάζω...



Ανάγκη επιτακτική η παρουσία σου...
εικόνα ονειρική το σώμα σου...
αναλλοίωτη ηδονή η αγκαλιά σου...



Πάρε με.. σου παραδίνομαι...
Φυλάκισε με.. μηδενικές οι αντιστάσεις...
Ύψωσε πέπλο στη νυχτιά και μείνε εδώ..
να σου αποδείξω του έρωτα τη φλόγα...



Σε ζητώ σαν κακομαθημένο μαθητούδι...
Σε θέλω σαν ασίγαστος χείμαρρος...

Σ' αγαπώ από τη μέρα που γεννήθηκα...
Κι έτσι θα σ' αγαπώ.. ασυλλόγιστα..
μέχρι την τελευταία μου ανάσα...

Χαλάλι...

Και κάπως έτσι ο κόσμος μου είχε αρχίσει να συρρικνώνεται επίκινδυνα...
Οι μέρες είχαν αρχίσει να μικραίνουν αισθητά.. οι στιγμές να λιγοστεύουν... Τα όνειρα έμοιαζαν λειψά στην ακατάσχετη ροή του νου... Οι αισθήσεις, κυριευμένες από την αδράνεια της ψυχής, έκαναν το κάθε τι να μοιάζει μακρινό, θολό κι απρόσιτο... Ο χρόνος κυλούσε ανεμπόδιστα, με εμένα να στέκομαι απέναντι.. σιωπηλός θεατής.. να τον βλέπω να με προσπερνά χωρίς ν' αφήνει κάτι πίσω... Δέσμια του εαυτού μου... Φυλακισμένη του είναι μου... Κι η καρδιά μου, τόπος ξερός, αποκομμένος από συγκινήσεις...
Κι ήρθες εσύ, σαν τη βροχή.. απρόσμενη αλλαγή.. να δώσεις ξανά ζωή σε ότι με χαρακτηρίζει... Και μ' ένα σου άγγιγμα ξύπνησες τις πιο απόκρυφες επιθυμίες μου... Με μια σου λέξη κατέρριψες όλες τις άμυνες μου...
Μηδενική αντίσταση.. μηδενική αμφιβολία.. μηδενική ανυποταγή... Άπλωσες το χέρι σου γυρεύοντας το δικό μου... Πάρτο λοιπόν...
Εγώ αφήνομαι... Εσύ οδήγησε με...
Χαλάλι ότι προκύψει...

Ξέσπασμα...

Βαρέθηκα...
Είναι το μόνο που μπορώ να πω αυτές τις ώρες...
Βαρέθηκα να ζω ξεχασμένη στις αναμνήσεις μου.. χαμένη στα παραμύθια του μυαλού μου... Να αναπολώ στιγμές που ανήκουν στο παρελθόν.. να βλέπω το νόημα μόνο σε όλα όσα πέρασαν και έφυγαν...
Βαρέθηκα απλά να επιθυμώ αντί να βιώνω...
Θέλω τόσα πολλά αλήθεια;... Να βγω από την αδράνεια που με κυριεύει ζητώ... Από αυτό το συναίσθημα που γεμίζει το είναι μου.. που ενώ συμπληρώνω αφυκτικά την καθημερινότητα μου, νιώθω πως δεν κάνω τίποτα, καιρό τώρα... Ίσως γιατί δεν κάνω το πιο σημαντικό... Δεν νιώθω...
Να νιώσω θέλω.. κάτι νέο, κάτι δυνατό, κάτι που θα δώσει νέα διάσταση στο σήμερα, στο αύριο, στο τώρα... Κάτι που θα πονέσει ακόμα.. θα είναι κι αυτό κάτι...
Ξέρω... ξέρω πως τα πράγματα δεν τα κυνηγάμε, έρχονται από μόνα τους εκεί που δεν το περιμένουμε... Πότε όμως;... Ξέρω πως για να έρθουν, πρέπει κι εμείς να είμαστε ανοιχτοί απέναντι τους... Τι μπορεί να κάνω λάθος;...
Μια ανάσα ζητώ... για να βγω από αυτά που με πνίγουν...

Stop crying your heart out...

Hold on...
Hold on...
Don't be scared...
You'll never change what's been and gone...

May your smile (may your smile)
Shine on (shine on)
Don't be scared (don't be scared)
Your destiny may keep you warm...

Cause all of the stars
are fading away..
Just try not to worry
you'll see them one day...
Take what you need
and be on your way
and stop crying your heart out...

Get up (get up)
Come on (come on)
Why 're you scared? (I'm not scared)
You'll never change what's been and gone...

Cause all of the stars
are fading away..
Just try not to worry
you'll see them one day...
Take what you need
and be on your way
and stop crying your heart out...

Cause all of the stars
are fading away..
Just try not to worry
you'll see them one day...
Take what you need
and be on your way
and stop crying your heart out...

We're all of us stars
we're fading away..
Just try not to worry
you'll see us some day...
Just take what you need
and be on your way
and stop crying your heart out...

Stop crying your heart out...
Stop crying your heart out...
Stop crying your heart out...

Here by me...

I hope you 're doing fine out there without me
cause I'm not doing so good without you.
The things I thought you 'd never know about me
were the things I guess you always understood.

So how could I have been so blind for all these years?
Guess I only see the truth through all this fear
and living without you...

And everything I have in this world
and all that I 'll ever be,
it could all fall down around me
just as long as I have you right here by me.

I can't take another day without you
cause baby I could never make it on my own.
I've been waiting so long just to hold you
and to be back in your arms where I belong.

Sorry I can't always find the words to say
but everything I've ever known gets swept away
inside of your love...

And everything I have in this world
and all that I 'll ever be,
it could all fall down around me
just as long as I have you right here by me.

As the days grow long I see
that time is standing still for me
when you 're not here.

Sorry I can't always find the words to say
but everything I've ever known gets swept away
inside of your love...

And everything I have in this world
and all that I 'll ever be,
it could all fall down around me
just as long as I have you right here by me.

And everything I have in this world
and all that I 'll ever be,
it could all fall down around me
just as long as I have you right here by me...

I won't let the memories fade out...

It was just yesterday when you were here, holding me in your arms...
It feels like time has frozen.. there.. in those nights... When I used to curl up inside you, laying my head to your chest.. breathing slowly.. experiencing deeply, right through to my last bone, your warm breathing...
Inconceivable.. time runs through our moments so quickly, so roughly... And the moments simply become memories...
I can't accept our empty present.. not after such a full past... Cause it was full.. and innocently true.. and firmly passionate.. and intolerably strong...
I had you.. you had me... We had our common dreams, our common thoughts, our common desires...
We had our own little world, we didn't need anything bigger.. and in there nothing and no one could harm us...
We used to had all these... And it was real...
Until we let it fall apart... Until we turned our backs to each other... Or it was just one of us who did that?...
And does it really makes any difference now?...
We lost a piece of our soul somewhere beneath the ruins of our world... All we have left are the memories, loving or painful...
That's life after all, right?...
You should keep going with whatever you have left each time...
And I move on with the best of me and the best of you.. the best of us...
I owe it to our dreams, our world, our passion...
Thank you for making me who I am...

Της στιγμής...

There's another world inside of me
that you may never say.
They 're secrets in this life that I can't hide.
Somewhere in this darkness
there's a light that I can't find.
Maybe it's too far away..
or maybe I'm just blind...

Maybe I'm just blind...

So hold me when I'm there
right me when I'm wrong
hold me when I'm scared
and love me when I' gone.
Everything I am
and everything in me
wants to be the one
you want it me to be.
I'll never let you down
even if I could
I'd give up everything
if only for your good.
So hold me when I'm here
right me when I'm wrong
you can hold me when I'm scared
you won't always be there
so love me when I'm gone

Love me when I'm gone...

When your education X-Ray
cannot see under my skin
I won't tell you a damn thing
that I could not tell my friends.
Roaming through this darkness
I'm alive but I'm alone.
Part of me of me is fighting this
but part of me is gone...

So hold me when I'm there
right me when I'm wrong
hold me when I'm scared
and love me when I' gone.
Everything I am
and everything in me
wants to be the one
you want it me to be.
I'll never let you down
even if I could
I'd give up everything
if only for your good.
So hold me when I'm here
right me when I'm wrong
you can hold me when I'm scared
you won't always be there
so love me when I'm gone...




I'm alive but I'm alone... And you said it, you won't always be there.. You 're not always there.. You are never there.. You're hardly ever here... So can you just love me when I'm gone?... Just that...

They gave me a life that's not so easy to live
and then they sent me on my way.
I left my love and forgot my dreams
I lost them all along the way.
Those little things you say
when words mean so much.
You never back down
and they all shy away
you always listen to me.

And what do I get to get me through these sleepless nights?
And what do I have to hold when no one's there to hold me tight?
And what do I see?
The only thing that gets me through this is what I feel.
And I feel you...

And this ain't no bed of nails
but there not roses just the same
Got this road sure can be long.
Another endless day
another seven hundred miles
they'll take me further from my home.
Those little things you say
when words mean so much.
You never back down
and they all shy away
you always listen to me.

And what do I get to get me through these sleepless nights?
And what do I have to hold when no one's there to hold me tight?
And what do I see?
The only thing that gets me through this is what I feel.
And I feel you...

I know what you're going through now.
Believe me, I feel this...




You used to know what I was going through every single day...
You used to know exactly how I felt each and every moment...
Do you know what I'm going through lately?...
Do you know how I feel now?...
Do you even know me at all in this point?...
Do you even want to?...