Δεν μπορείς να νικήσεις τον ίδιο σου τον εαυτό.
Δεν μπορείς να πολεμήσεις τους εχθρούς που 'χεις μέσα σου.
Μπορείς να τους αγκαλιάσεις, να τους γνωρίσεις, να τους αγαπήσεις.
Να μάθεις να ζεις με αυτούς και να δέχεσαι τα λάθη τους.
Όχι με βία, αλλά με αγάπη, μόνο έτσι θα καταφέρεις κάποτε να τους εξοντώσεις.
Αγάπησε τη σκοτεινή σου πλευρά, μετράει πιο πολύ από το να αγαπάς το "στιλιζαρισμένο" εγώ σου...

Πέμπτη, 21 Μαρτίου 2013

Πύρινα Μάτια...

Κάτι τέτοιες ώρες, φέρνω στο μυαλό μου το βλέμμα σου. Ασυνείδητα και αβίαστα, έρχεται και τρυπώνει στο νου, και αντικατοπτρίζεται ολοζώντανο απέναντι μου.
Αυτό το βλέμμα το τόσο καθαρό, τόσο έντονο.. σα να σε κοιτά και να διαβάζει κατευθείαν τη σκέψη σου.
Αυτά τα φλογερά σου μάτια, που υπνωτίζουν, και ζαλίζουν, και κατακρίνουν, και μαγνητίζουν, και χαμογελούν, και επιβραβεύουν, και ταξιδεύουν...
Κι αν τα μάτια αυτά μείνουν καρφωμένα στα δικά μου, φοβάμαι ώρες ώρες μήπως χαθώ μέσα τους, και ξεχαστώ, και προδοθώ.
Μα πιο πολύ φοβάμαι πως τα μάτια σου αυτά, αυτό το βλέμμα σου, έχει τη δύναμη να ανοίξει την καρδιά μου και να ξεδιπλώσει την ψυχή μου...
Και αν ναι... τότε τι;...

4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Άμα τόσο πολύ σε μαγνητίζει το βλέμμα του είναι καλύτερο να του το πεις, παρά να του το γράφεις!
Να εκφράζεις τα συναισθήματά σου, πριν ανοίξουν την πόρτα και φύγουν!

Καλό υπόλοιπο ημέρας!

ΝέΜεΣις

Jade είπε...

Σε νιώθω κάπως, πως να το πω, χμμ..
Ας πούμε, κλεισμένη σε ένα κουτί που ίσα ίσα σε χωράει μέσα προσπαθώντας να προστατευτείς απ' τέτοια βλέμματα (ίσως και αυτό το συγκεκριμένο και μόνο).. Αλλά απ' την άλλη, νιώθεις και λίγο κλειστοφοβικά εκεί μέσα και άβολα και θες να βγεις απ' το κουτί να πάρεις καθαρό αέρα.. :P
Γιατί τόσος φόβος, τόση ανασφάλεια?

Unidentified είπε...

Νέμεσις,
τα εξέφρασα και τα εκφράζω!
Δεν μπορώ να κάνω αλλιώς άλλωστε...
Καλησπέρα σου..

Unidentified είπε...

Αχ βρε Jade...
Είναι βλέπεις κάποια βλέμματα απαγορευμένα...
Και εκεί διχάζεσαι λίγο..
λίγο μόνο... ;)