Δεν μπορείς να νικήσεις τον ίδιο σου τον εαυτό.
Δεν μπορείς να πολεμήσεις τους εχθρούς που 'χεις μέσα σου.
Μπορείς να τους αγκαλιάσεις, να τους γνωρίσεις, να τους αγαπήσεις.
Να μάθεις να ζεις με αυτούς και να δέχεσαι τα λάθη τους.
Όχι με βία, αλλά με αγάπη, μόνο έτσι θα καταφέρεις κάποτε να τους εξοντώσεις.
Αγάπησε τη σκοτεινή σου πλευρά, μετράει πιο πολύ από το να αγαπάς το "στιλιζαρισμένο" εγώ σου...

Δευτέρα, 13 Σεπτεμβρίου 2010

Δύσκολη Νύχτα...

Πήρε το στυλό στα χέρια της κι άρχισε να γράφει. Να γράφει όσα είχε μέσα της καιρό. Και οι λέξεις έγιναν παράπονο που την έθλιβε, οι φράσεις έγιναν λυγμοί που την έπνιγαν, οι αράδες έγιναν μαχαίρια που πλήγωναν τις αναμνήσεις της. Έγραφε, έγραφε, έγραφε... σε μια απόπειρα να μεταφέρει για λίγο το βάρος που πλάκωνε την ψυχή της. Ώσπου σώθηκαν τα λόγια της και καταλάγιασε κάπως το θηρίο μέσα της. Όχι πως είχε σκοπό να φτάσει αυτό στα δικά του χέρια, αλλά ήταν για την ίδια ένας τρόπος να ξεσπάσει. Γιατί τις τελευταίες μέρες ένιωθε εγκλωβισμένη, φυλακισμένη από τον ίδιο της τον εαυτό, που έφερνε μπροστά της μονίμως τη θύμιση του. Και έπρεπε κάπου να εκτονωθεί. Και αφού ένιωθε μόνη από ανθρώπους, έβγαλε το ξέσπασμα της στο χαρτί..

Ώρες τώρα τριγυρνούσε στα στενά της πόλης και τους διαδρόμους του μυαλού του. Χαμένος στις σκέψεις του. Παραδομένος σε ένα ατέρμονο ταξίδι στα "γιατί" που τον κύκλωναν. Γιατί άφησαν να φτάσουν ως εκεί; Γιατί κατέληξαν να μην έχουν από πού να κρατηθούν για να συνεχίσουν; Γιατί δεν γνώριζαν πλέον τον τρόπο να διορθωθεί ότι είχε σπάσει; Αρκούσε άραγε μια λέξη; ένα χάδι; μια συγγνώμη; Ή μήπως τίποτα δεν ήταν πλέον αρκετό; Μήπως ότι είχαν είχε χαθεί για πάντα πια;... Όχι. Δεν μπορούσε έτσι απλά να την αφήσει να βγει από τη ζωή του. Τίποτα δεν είχε τελειώσει. Όχι πριν να είναι σίγουρος ότι έχει κάνει τα πάντα για να το αποτρέψει..

Το κουδούνι χτυπούσε επίμονα. Το ξενύχτι όμως και τα δάκρυα την είχαν οδηγήσει σε έναν γλυκό ατάραχο ύπνο. Ξύπνησε απότομα και σηκώθηκε μεμιάς. Πριν φτάσει στην πόρτα κοίταξε το είδωλο στον καθρέφτη, για να αντικρύσει ένα πρόσωπο κουρασμένο από τις σκέψεις και πρησμένο από το κλάμα. Ποιος θα την έβλεπε σε τέτοιο χάλι; Άνοιξε τελικά και μπροστά της εμφανίστηκε εκείνος. Αποφασισμένος πλέον και σίγουρος, έτοιμος να δώσει ένα τέλος.. και ίσως μια νέα αρχή...

11 σχόλια:

Creep είπε...

Κάτι μου θύμισε αυτό...
Ήταν πανέμορφο. Καλημέρα. :)

mariposa είπε...

τελικα τι εδωσε???

Unidentified είπε...

Creep μου,
χαίρομαι πολύ που σου ξύπνησε αναμνήσεις...
Την καλημέρα μου!

Unidentified είπε...

Mariposa μου,
αυτό το αφήνω σε σένα. Εσύ τι λες; Τι έδωσε; Ή μάλλον, τι θέλεις να έδωσε;
Εγώ έστησα την ιστορία, δώσε της τώρα εσύ το τέλος που σου ταιριάζει...
Καλή σου μέρα..

προφήτηs είπε...

εκείνη τι ζητούσε; την αρχή ή το τέλος;

Unidentified είπε...

Προφήτη μου,
καλή η ερώτηση σου..
Θα σου λοιπόν πως όταν σκαρφίστηκα την ιστορία μου, είχα στο μυαλό μου ότι και οι δύο την αρχή επιζητούσαν, ότι γι' αυτήν θα πάλευαν. Και νομίζω πως εκεί θέλω να τους αφήσω...
Καλό σου απόγευμα..

next_day είπε...

που πήγε το σχόλιο μου???
δεν το έγραψα τελικά?

next_day είπε...

μάλλον έκανα μαλακιά και δεν δημοσιεύτηκε..
έγραψα..
"με δάκρια στα μάτια, εγώ ονειρεύομαι ότι της έδωσε μια νέα αρχή... ίσως γιατί έχω ανάγκη να πιστεύω ότι αυτό μπορεί να γίνει και στην αληθινή ζωή.."

Unidentified είπε...

next_day μου,
στο χέρι μας είναι κάθε φορά to πού θα δώσουμε το τέλος που χρειάζεται και πού την αρχή που επιθυμούμε.Το θέμα είναι αν θα έχουμε τη δύναμη να πράξουμε το καθένα από τα δύο.Εγώ λοιπόν επιλέγω να πορεύομαι θεωρώντας πως ναι, αυτό μπορεί να γίνει και στην αληθινή ζωή..Γιατί πολύ απλά, αρνούμαι να πιστέψω το αντίθετο!

Liani είπε...

θα ορκιζομουν οτι η ιστορια ηταν απο την πραγματικοτητα. Αλλα αφου λες οτι ειναι στημενο η παρανοια μου μπορει να χαλαρωσει και να παιξει αφοβα με την φαντασια :)

πολυ ομορφο κειμενο, σε ζηλευω ωρες ωρες (καλα οχι μονο εσενα :Ρ μην κοκκινιζεις :Ρ) τα λογια ηταν σαν μεταξι. δεν υπηρχε δυσκολια για να τα διαβασεις, απλως επλεαν σαν φυλλα στο ποταμι και περνουσαν μπροστα απ τα ματια μου :Σ

αυτα ειχα να πω.

ΥΓ: περνα σημερα στις 13:45 απ το SV, θα μπει νεα ιστορια και θελω να μου πεις εαν σου αρεσει :)

Lianiς
PS:σημερα περασα μαζι με τα Λιανακια μου απ το βλογ σου :Ρ :Ρ

Unidentified είπε...

Πολύ όμορφα αυτά που είχες να πεις Liani μου!

(It's a date!)

Φιλιά..

(Να μου τα προσέχεις εδώ που τα έφερες, μη δουν τίποτα και συγχυστούν!)