Δεν μπορείς να νικήσεις τον ίδιο σου τον εαυτό.
Δεν μπορείς να πολεμήσεις τους εχθρούς που 'χεις μέσα σου.
Μπορείς να τους αγκαλιάσεις, να τους γνωρίσεις, να τους αγαπήσεις.
Να μάθεις να ζεις με αυτούς και να δέχεσαι τα λάθη τους.
Όχι με βία, αλλά με αγάπη, μόνο έτσι θα καταφέρεις κάποτε να τους εξοντώσεις.
Αγάπησε τη σκοτεινή σου πλευρά, μετράει πιο πολύ από το να αγαπάς το "στιλιζαρισμένο" εγώ σου...

Τρίτη, 2 Μαρτίου 2010

Εμμονή...



Προσπάθησα να βρω διέξοδο σε ότι συνήθιζε να μου δίνει ζωή. Χάθηκα σε μονοπάτια ατελείωτα, που υποτίθεται θα ξαλαφρώναν το μυαλό μου. Πλανεύτηκα από κούφια λόγια και υποσχέσεις μιας νυχτιάς, ψάχνοντας παντού τον τρόπο να γαληνέψει η ύπαρξη μου. Δέσμια της λογικής μου, φυλακισμένη του πρέπει μου, απεγνωσμένα κυριεύτηκα από μια δίψα για αλλαγή. Επιχείρησα ξανά, και ξανά, και ξανά, να αποδείξω στον ίδιο μου τον εαυτό πως ότι σκέφτομαι είναι κτήμα μου κι ότι αποφασίζω συνείδηση μου. Άσκοπα ξοδεύτηκα σε σκιές που έμειναν σκιές, σε ανθρώπους που έγιναν σκιές και σε σκιές που δεν μπόρεσαν ποτέ να φερθούν σαν άνθρωποι. Αναλώθηκα σε εφήμερες, καλουπωμένες, συσκευασμένες ευτυχίες. Παραδομένη στον κόσμο που έχτισα με το ψέμα μου, στροβιλιζόμουν σε στιγμές μεταμφιεσμένες σε γαλήνη, σε λέξεις μεταμορφωμένες σε αγάπη, σε χάδια που παρίσταναν τον έρωτα.
Μάταια... Γιατί, ότι κι αν κάνω, το μόνο που κυριεύει το μυαλό και το είναι μου, είναι το βλέμμα σου...

17 σχόλια:

argyris είπε...

skliri afti i kiriarxia sto mialo kai skepseis...
diskola apeleftheronesai...
alla den ksero giati se afti tin sklavia vrisko mia apolafsi...
kalo sou vradaki...

Unidentified είπε...

argyri μου,
συμφωνώ μαζί σου, από την αρχή..μέχρι το τέλος...
γιατί άραγε τη βρίσκουμε απολαυστική που και που;...
Καληνύχτα...

argyris είπε...

den ksero...
apla stigmes stigmes noiotho kai tixeros...ti na peis
(kati kserei i mama mou pou me leei pou kai pou mazoxisti :-PPP)
kalinixtes

Libertas είπε...

Ένα βλέμμα μπορεί να είναι θανατηφόρο. Ειδικά αν σου καρφωθεί στο μυαλό!

Μακια πολλά! Είναι πραγματικά υπέροχο!

προφήτηs είπε...

κάποτε η ανάμνηση αυτή θα φύγει.. είτε το θες είτε όχι.. μόνο τότε ονόμασέ το εμμονή... κ προσπάθησε να το σβήσεις...

καλησπέρα

Unidentified είπε...

Libertas,
συμφωνώ,αρκεί ένα βλέμμα πολλές φορές για να στοιχειώσει τη σκέψη σου...σ'ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο σου...
Καλό σου βράδυ...

Unidentified είπε...

προφήτη μου,
έρχονται στιγμές που πολλοί πιστέυω θα θέλαμε να είναι στο χέρι μας πόσο γρήγορα θα σβήσουμε κάτι από μέσα μας...
Σ'ευχαριστώ για το σχόλιο σου...
Φιλιά...

Adis είπε...

Δύσκολο παιχνίδι ξεκίνησες να παίξεις..
Το να το καταλάβεις όμως έστω στη θεωρία είναι το πρώτο βήμα. Τώρα βέβαια, στην πράξη είναι δύσκολο ν' αντιμετοπίσεις την καρδιά με το μυαλό, αλλά μπορείς να ξεκινήσεις να προσποιήσαι ακόμη και στον ίδιο σου τον εαυτό στην αρχή μέχρι κάποια στιγμή να το πετύχεις. Ή να χάσεις στην προσπάθεια.. Αλλά σε καμία περίπτωση μην παραδίνεσαι έτσι απλά γνωρίζοντας πως είναι κάτι που σε τρώει..
Και όσο για τα μάτια, αν είναι το πιο όμορφο πράγμα πάνω στον άνθρωπο θέλουν πολύ προσοχή. Ύπουλα, πολύ ύπουλα!. ;)

Πολύ ωραίο κείμενο. :)
Καλημέρα!

Unidentified είπε...

Adi μου,
αυτή η διαφορά μεταξύ θεωρίας και πράξης είναι όλο το θέμα...
Και συμφωνώ.. είναι μερικά μάτια και μερικά βλέμματα...

Σ'ευχαριστώ πολύ...
Καλό βράδυ...

inMUSIClost είπε...

μην κοιτάς στα μάτια αλλά πίσω από αυτά...καληνύχτα

Unidentified είπε...

inMUSIClost,
πόσο όμορφα και σωστά το έθεσες...
Σ'ευχαριστώ για το σχόλιο σου...
Καλή σου νύχτα...

mariposa είπε...

ειναι τρομακτικο να συνειδητοποιεις οτι δεν οριζεις την σκεψη σου..οτι προδοθηκες, οτι εισαι εξαρτημενη απο ενα του βλεμα..νομιζω το εχω βιωσει..για μενα ειναι τραγικο..και θελει απιστευτη δυναμη για να ξεφυγεις..πρεπει να βιωσεις πολυ πονο για να καταφερεις να πετυχεις την αλλαγη!!!

mariw είπε...

Νομίζω ότι υπάρχουν και άλλα βλέμματα εκεί έξω, πιο αληθινά, που ίσως να μπορούν και να σε «ελευθερώσουν». Μήπως πρέπει να αρχίσεις να κοιτάς γύρο σου; μπορεί να τα συναντήσεις!

Unidentified είπε...

mariposa μου,
συμφωνώ, θέλει απίστευτη δύναμη... και θέληση!...
Σ'ευχαριστώ για το σχόλιο σου...
Φιλιά...

Unidentified είπε...

mariw μου,
λες μερικές φορές να είναι τα πράγματα όπως λένε; να μην αφήνουμε δηλαδή εμείς τον εαυτό μας να κοιτάξει παραπέρα;... Τι να πω, ίσως... Το θέμα είναι το πως αλλάζει αυτό.. έρχεται η κατάλληλη στιγμή υποθέτω...
Να σαι καλά...
Φιλιά...

Vany είπε...

Τόσο οι λέξεις σου, όσο και οι μουσικές είναι εξαιρετικές

Unidentified είπε...

Vany μου,
σ' ευχαριστώ πολύ...
Αν και καθυστερημένα!
Να σαι καλά...