Δεν μπορείς να νικήσεις τον ίδιο σου τον εαυτό.
Δεν μπορείς να πολεμήσεις τους εχθρούς που 'χεις μέσα σου.
Μπορείς να τους αγκαλιάσεις, να τους γνωρίσεις, να τους αγαπήσεις.
Να μάθεις να ζεις με αυτούς και να δέχεσαι τα λάθη τους.
Όχι με βία, αλλά με αγάπη, μόνο έτσι θα καταφέρεις κάποτε να τους εξοντώσεις.
Αγάπησε τη σκοτεινή σου πλευρά, μετράει πιο πολύ από το να αγαπάς το "στιλιζαρισμένο" εγώ σου...

Δευτέρα, 25 Οκτωβρίου 2010

Αποφάσεις...


Αποφάσεις, αποφάσεις, αποφάσεις... Από το τι θα φορέσεις σήμερα, μέχρι το τι θα κάνεις με τη ζωή σου. Αποφάσεις που αφορούν εσένα και αποφάσεις που έχουν επιπτώσεις στους γύρω σου. Καλείσαι συνεχώς, όλο και πιο συχνά όσο μεγαλώνεις, να επιλέγεις ανάμεσα σε δρόμους, σε εναλλακτικές, σε αυτά που θέλεις και σε όσα ζητούνται από εσένα. Και οι επιλογές σου αυτές έχουν βαρύτητα συνήθως, είτε μικρή είτε μεγάλη, είτε μόνο για εσένα είτε και για άλλους. Δημιουργούν, οριοθετούν, αναπτύσσουν, εξελίσσουν, καθορίζουν, σκιαγραφούν, προδιαγράφουν, προετοιμάζουν, καταστρέφουν, ζωντανεύουν, συμπληρώνουν, αναβάλλουν, επιταχύνουν, επισημοποιούν, καταργούν, επιβάλλουν... και πόσα ακόμη!
Οι επιλογές σου και οι αποφάσεις σου είναι αυτές που σε διαμορφώνουν και σε χαρακτηρίζουν. Η επιλογή που θα κάνεις σε κάθε περίπτωση, αποκαλύπτει και ένα κομμάτι του εαυτού σου, μια επιθυμία σου, έναν δισταγμό, έναν φόβο, ένα ρίσκο. Και είναι αυτές οι αποφάσεις που συνθέτουν και το μονοπάτι της σύντομης ζωής σου. Είναι αυτές που είτε εμπλουτίζουν αυτό το μονοπάτι με εμπειρίες, στιγμές, εικόνες, ήχους και συναισθήματα, είτε το αφήνουν ξερό και άδειο, συνέπεια δειλίας, ντροπής, ενοχής. Όποιο κι αν είναι το δικό σου μονοπάτι, είναι αυτό που εσύ δημιούργησες. Να κάνεις κτήμα σου αυτή τη γνώση. Και δεν έχει σημασία αν είναι γεμάτο ιστορίες ή απλοϊκά κοινό. Αυτό που μετράει είναι να έχει προκύψει από δικές σου αποφάσεις, δικά σου θέλω και πρέπει, δικούς σου φόβους και ανασφάλειες, δικές σου παράτολμες κινήσεις, δικές σου σκέψεις και πρωτοβουλίες, δικά σου λάθη. Γιατί μόνο τότε είναι αληθινά δικό σου, μόνο τότε η διαδρομή της ψυχής σου είναι αυτή που εσύ διάλεξες. Να είσαι ευγνώμων για αυτό.
Κι αν όλα αυτά δεν ισχύουν, αν ο δικός σου δρόμος είναι καμωμένος πάνω σε σκέψεις άλλων, σε επιθυμίες άλλων, σε επιταγές άλλων, σε ανάγκες άλλων.. τότε έχεις αφήσει τη ζωή σου να τη ζήσει κάποιος άλλος, τότε το είδωλο που σε κοιτάζει μέσα από τον καθρέφτη, ότι κι αν πιστεύεις, δεν είσαι εσύ. Κρίμα...

Κυριακή, 10 Οκτωβρίου 2010

Θέλω...

Θέλω να διώξω από τα μάτια σου τη θλίψη
τον πιο βαθύ σου πόνο να τον κάνω να χαθεί
να δείξω δρόμο στην καρδιά σου για να ανοίξει
και νέα αισθήματα βαθιά να υποδεχτεί.

Θέλω η ανάσα σου να βρίσκει τη δική μου
όταν τη νύχτα στο μαξιλάρι ακουμπά
τα δυο σου χείλη να ψάχνουν το φιλί μου
και το κορμί σου στο άγγιγμα μου να ξυπνά.

Θέλω το πρόσωπο σου να 'χω απέναντι μου
το βλέμμα το δικό σου χαραγμένο στο μυαλό
τα τρυφερά σου λόγια να μιλάνε στη ψυχή μου
και την αγάπη σου μονάχα να κρατώ για φυλαχτό.

Θέλω να βρω το μυστικό σου μονοπάτι
να ξεκλειδώσω αυτού του νου τα μυστικά
να μην υπάρχει στο σώμα ετούτο κάτι
που να μην ξέρω σαν δικό μου τώρα πια.

Θέλω εσένα.. μόνο εσένα...
Για τόσο.. για όσο...

Δευτέρα, 4 Οκτωβρίου 2010

What D. loves...

Μετά από πρόσκληση του Liani (και της περιέργειας του!) καλούμαι να αναφέρω 10 πράγματα τα οποία αγαπάω. Μετά, λοιπόν, από ώριμη σκέψη και περισυλλογή σας τα παραθέτω.

Αγαπάω...

1. Τη θάλασσα. Ήρεμη, άγρια.. όπως κι αν είναι τη λατρεύω..
2. Τη βροχή. Το να την ακούω, να τη μυρίζω, να τη βλέπω, να περπατάω σ' αυτή..
3. Τις νύχτες με το φεγγάρι στον ουρανό. Μπορώ να ξεχαστώ μέσα τους χωρίς καν να το καταλάβω..
4. Τη μουσική. Απ' το πρωί που ξυπνάω μέχρι και να κοιμηθώ, με συντροφεύουν συνεχώς μελωδίες..
5. Τα βιβλία και τις ταινίες. Όσα κι αν μου δώσεις δεν θα είναι ποτέ αρκετά!
6. Το χορό. Ζω, αναπνέω, αισθάνομαι μέσα από αυτόν. Απελευθερώνομαι, ξεσπάω, χάνομαι και ανακαλύπτω..
7. Τους ανθρώπους που είναι δίπλα μου και το αποδεικνύουν, είτε με το πιο μεγάλο είτε με το πιο μικρό..
8. Την αγκαλιά, στην οποία μπορώ να χαθώ ολοκληρωτικά χωρίς δεύτερη σκέψη. Ειδικά αν τη συνοδεύει κι ένα χάδι..
9. Την αλήθεια, όσο κι αν πονάει κάποιες φορές..
10. Τις σκέψεις μου. Καλές ή κακές, ευχάριστες ή σκοτεινές. Χαρούμενες, καταθλιπτικές, μελαγχολικές, σοβαρές, χαζές, αστείες, δίκαιες ή άδικες.. Είναι δικές μου. Και όλες μου λένε και κάτι για εμένα, μου παρουσιάζουν διαφορετικές πτυχές μου..

+ Επιπλέον, και εκτός όλων αυτών, νομίζω ότι αγαπάω τα λάθη μου. Θέλω να πιστεύω ότι με κάνουν καλύτερη, ή τουλάχιστον μου δείχνουν κομμάτια του εαυτού μου..


Τώρα πρέπει κι εγώ να προσκαλέσω 10 άτομα να κάνουν το ίδιο.
Έχουμε και λέμε:
next_day, mariw, sykaki, anima, Estella, Ginny, mariposa, Merlin, Venus και Vany
θα ήθελα να ακούσω τι έχετε να πείτε. Ή πιο σωστά, να διαβάσω τι έχετε να γράψετε!

That's all from me...