Δεν μπορείς να νικήσεις τον ίδιο σου τον εαυτό.
Δεν μπορείς να πολεμήσεις τους εχθρούς που 'χεις μέσα σου.
Μπορείς να τους αγκαλιάσεις, να τους γνωρίσεις, να τους αγαπήσεις.
Να μάθεις να ζεις με αυτούς και να δέχεσαι τα λάθη τους.
Όχι με βία, αλλά με αγάπη, μόνο έτσι θα καταφέρεις κάποτε να τους εξοντώσεις.
Αγάπησε τη σκοτεινή σου πλευρά, μετράει πιο πολύ από το να αγαπάς το "στιλιζαρισμένο" εγώ σου...

Παρασκευή, 4 Ιουνίου 2010

Περίπατος στη βροχή...



Σήκωσε το μάτια της στον ουρανό και άφησε τις σταγόνες της βροχής να δροσίσουν το πρόσωπο της.. να γίνουν μάσκα και να κρύψουν τα δάκρυα της... Έπειτα συνέχισε να περπατά, χωρίς να έχει ωστόσο κάπου να πάει.. Τίποτα να φτάσει.. τίποτα να περιμένει... Απόψε ήταν απλώς εκείνη και οι σκέψεις της.. και ίσως να μην ήταν και η καλύτερη συντροφιά που θα μπορούσε να έχει... Γιατί πολλές φορές ο χειρότερος εχθρός μας είναιο ίδιος μας ο εαυτός κι αυτά που μοραζόμαστε μαζί του κάτι τέτοιες ώρες...Κάπως έτσι πνιγόταν κι εκείνη ετούτη τη νύχτα μέσα στη δύνη του μυαλού της, ψάχνοντας να βρει απαντήσεις, αιτίες, αφορμές, δικαιολογίες.. κάτι...
Την ηρεμούσε το περπάτημα. Αν καθόταν κλεισμένη μέσα σε τέσσερις τοίχους τέτοιες στιγμές θα έσκαγε... Και τι τύχη που έβρεχε απόψε.. Τη λάτρευε τη βροχή... Ένιωθε σαν να έπαιρνε ένα κομμάτι της με τις στάλες, σαν να ξαλάφρωνε λίγο... Περασμένη η ώρα κι ούτε που έδινε σημασία που βρισκόταν. Συνέχισε να προχωράει, βυθισμένη.. στο πουθενά... Δεν την ένοιαζε να γυρίσει πίσω, δεν λογάριαζε τι ώρα ήταν, ή το γεγονός ότι η βροχή δυνάμωνε σιγά σιγά... Συνέχισε απλά να περπατάει...
Μέχρι που ένιωσε ένα άγγιγμα από πίσω της.. Γύρισε και ίσα που πρόλαβε να δει το πρόσωπο του πριν τη φιλήσει... Την έσφιξε στην αγκαλιά του... Ήξερε ότι της άρεσαν οι βόλτες στη βροχή, παρ' όλα αυτά απόρησε που την βρήκε τόσο μακριά να τριγυρίζει μόνη...
Δεν χρειαζόταν να του πει τίποτα. Ήταν εκεί.. μαζί της, κι αυτό αρκούσε για την ώρα... Αρκούσε για να την κάνει να βγει από τις ακέψεις της και να χαθεί στο βλέμμα του... Του κράτησε το χέρι σφιχτά και πήρε το δρόμο της επιστροφής, απολαμβάνοντας τη βροχή μαζί του..κι όχι μόνη...