Δεν μπορείς να νικήσεις τον ίδιο σου τον εαυτό.
Δεν μπορείς να πολεμήσεις τους εχθρούς που 'χεις μέσα σου.
Μπορείς να τους αγκαλιάσεις, να τους γνωρίσεις, να τους αγαπήσεις.
Να μάθεις να ζεις με αυτούς και να δέχεσαι τα λάθη τους.
Όχι με βία, αλλά με αγάπη, μόνο έτσι θα καταφέρεις κάποτε να τους εξοντώσεις.
Αγάπησε τη σκοτεινή σου πλευρά, μετράει πιο πολύ από το να αγαπάς το "στιλιζαρισμένο" εγώ σου...

Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2009

Ένα κομμάτι...

...Ένα κομμάτι απ' τις θύμισες, για να μην ξεχνώ τα όσα πέρασαν...
...Ένα κομμάτι πόνου, για να μην λησμονώ τα όσα με διέλυσαν...
...Ένα κομμάτι ευτυχίας, για να μπορώ να γυρνώ στα όσα με απελευθέρωσαν...
...Ένα κομμάτι χαρτί, να μου λέει και να ξαναλέει πως έφυγες για πάντα...
...Ένα κομμάτι της ψυχής μου, που θα σε ακολουθεί όπου κι αν είσαι...

Απερίγραπτο...

Όπως κουλουριάζεσαι στα σεντόνια, νιώθω το σώμα σου ζεστό δίπλα στο δικό μου. Γέρνεις προς το μέρος μου και η ανάσα σου, καυτή στο λαιμό μου, ενεργοποιεί όλες μου τις αισθήσεις. Τα χέρια σου με τυλίγουν και είμαι ξανά απολύτως ασφαλής. Η μυρωδιά σου με ζαλίζει. Τα χείλη σου βρίσκουν καταφύγιο στα δικά μου και όλος ο κόσμος χάνεται μεμιάς. Ολόκληρη η ζωή μου, αυτή η στιγμή. Κάθε μου όνειρο, η αγκαλιά σου. Κάθε μου επιθυμία, η ανάσα σου. Όλες οι σκέψεις μου, εσύ...

Επιλογή σου...

Αναρίθμητες στιγμές. Σκηνές βγαλμένες σαν από το πιο παράξενο παραμύθι.
Έτσι είναι η ζωή σου. Γεγονότα που σου μένουν και άλλα που ξεχνάς. Αναμνήσεις, άλλες όμορφες και άλλες ανεπανόρθωτα επώδυνες. Πράγματα μεγάλα και μικρά. Άλλα σε γεμίζουν, σε ολοκληρώνουν, σε ζωντανεύουν, σε ελευθερώνουν. Άλλα πάλι σε καταβάλλουν,
σε αποδυναμώνουν,
σε καταπονούν, σε καταστρέφουν. Άνθρωποι που έρχονται και άλλοι που φεύγουν. Αυτοί που μένουν δίπλα σου και κάποιοι που εξαφανίζονται. Άνθρωποι που εμπιστεύεσαι, που αγαπάς, που σε νιώθουν, που σε καταλαβαίνουν, που τους νοιάζεσαι, που τους παραμελείς, που σε εξουσιάζουν, που σε πληγώνουν. Σκέψεις ανάκατες.
Κι εδώ είναι που κάνεις τις επιλογές σου.
Θα επιτρέψεις σε όσα πέρασαν να σε διαλύσουν ή θα τα αφήσεις να σε δυναμώσουν προσπερνώντας τα; Θα μείνεις να αναπολείς τις όμορφες στιγμές που έζησες ή θα βγεις να κυνηγήσεις ομορφότερες; Θα προσκολληθείς σε ανθρώπους που σε απογοητεύουν ή θα δώσεις σημασία σε εκείνους που αξίζουν; Θα αρκεστείς στο να ονειρεύεσαι ή θα μάθεις να τολμάς;
Μην αγκιστρώνεσαι στο παρελθόν, θα σε καταβροχθήσει.
Μην αναλώνεσαι σκεφτόμενος το μέλλον, θα ξεχαστείς κάπου μέσα στα θέλω και τα πρέπει σου.
Μην αγνοείς το παρόν, γιατί είναι ότι καλύτερο σου προσφέρεται.
Ζήσε!

Πού ξημερώνεις μάτια μου;...

...Σαν Καθαρή Δευτέρα απόγευμα και βρέχει...
...τώρα που πάντα κάποιος λείπει απ' το τραπέζι...
...ένα φωτάκι στο λιμάνι τρεμοπαίζει...
...κι ένα ξυπόλυτο παιδί μες στη βροχή να τρέχει...

...Τώρα που μόνο στα μικρά χαρίζεις μιαν αχτίδα...
...και τα μεγάλα τα φυλάς στα πιο βαθιά υπόγεια...
...δεν ξεκουρδίζονται ποτέ της μνήμης τα ρολόγια...
...σώμα με σώμα παίχτηκε και τούτη η παρτίδα...

...Το χέρι σου, που σταματούσε το σφυγμό της νύχτας στον αυχένα...
...Πού ξημερώνεις μάτια μου; τώρα που μόνος μου θα πει χωρίς εσένα...

...Σαν Καθαρή Δευτέρα απόγευμα και βρέχει...
...ένα ξυπόλυτο παιδί τ' αστέρια φτάνει...
...έσβησε εκείνο το φωτάκι στο λιμάνι...
...ποιός είδε τ' όνειρο να γίνεται αλήθεια και αντέχει;...

...Το χέρι σου, που σταματούσε το σφυγμό της νύχτας στον αυχένα...
...Πού ξημερώνεις μάτια μου; τώρα που μόνος μου θα πει χωρίς εσένα...

video

Έτσι Απλά...

Έτσι απλά. Μ' ένα βλέμμα, ένα άγγιγμα.
Έτσι τρυφερά. Μ' ένα χαμόγελο, ένα χάδι.
Έτσι όμορφα. Με μια λέξη, μια συμβουλή.
Έτσι παθιασμένα. Μ' ένα φιλί, μια αγκαλιά.

Έτσι απλά, κι όλος ο κόσμος σου αλλάζει μεμιάς.
Έτσι τρυφερά, και μπορείς να νιώσεις τη ζέστη του ήλιου ακόμη και στην καταιγίδα.
Έτσι όμορφα, και χάνεσαι στην άβυσσο των συναισθημάτων σου, ξεχνώντας τα πρέπει.
Έτσι παθιασμένα, και αφήνεις πίσω τη λογική για να ζήσεις αυτό που
η μοίρα έφερε στο δρόμο σου.

Τόσο απροσδόκητα, τόσο αναπάντεχα, τόσο αληθινά...

Κυριακή, 18 Οκτωβρίου 2009

Παράκληση

Το έκανες λοιπόν. Αυτό που πάντοτε φοβόμουν...
Πήρες την καρδιά σου μακριά και χάθηκες. Πήρες τη χαρά μου και άφησες πίσω αναμνήσεις που πονάνε. Πήρες την αισιοδοξία μου και άφησες τα λόγια σου να τριγυρίζουν στο μυαλό μου. Ξέχασες τις υποσχέσεις σου και έμεινα εδώ να θυμάμαι τα όσα ζήσαμε.
Ξέρω. Ο χρόνος γιατρεύει λένε. Και είμαι σίγουρη πως κάποια στιγμή θα βρω το κουράγιο και θα τα ξεπεράσω όλα αυτά, ή απλώς θα μάθω να ζω μαζί τους. Ένα πράγμα μόνο σε παρακαλώ. Φέρε μου πίσω την καρδιά μου, γιατί χωρίς αυτήν δεν ξέρω πως μπορώ να συνεχίσω...

Κυριακή, 4 Οκτωβρίου 2009

It's all over...

video

Your bottle's almost empty
You know this can't go on
Because of you my mind is always racing
The needle's breaking your skin
The scar is sinking in
And now your trip begins but
It's all over for
It's all over for

You
For you
When you're on the edge and falling off
It's all over for you
For you
When you're on the edge and falling off
It's all over

I know what runs through your blood
You do this all in vain
Because of you my mind is always racing
And it gets under my skin
To see you giving in
And now your trip begins but
It's all over for
It's all over for

You
For you
When you're on the edge and falling off
It's all over for you
For you
When you're on the edge and falling off
It's all over

And now you're dead inside
Still you wonder why
It's all over
And now you're dead inside
Still you wonder why
It's all over

And now you're dead inside
Still you wonder why
When you're on the edge and falling off
It's all over for (You, for you)
And now you're dead inside
Still you wonder why
When you're on the edge and falling off
It's all over for (You, for you)
And now you're dead inside
Still you wonder why
It's all over


I am on the edge... and I'm afraid I'm not gonna stand for too long...
I'm gonna fall off...

Πέμπτη, 1 Οκτωβρίου 2009

Επιτέλους!...

video

Dance is the hidden language of the soul...

Κι εμένα αυτή η γλώσσα μου σιγομουρμουράει συνεχώς...